تفاوتهای تبادل فرهنگی و تهاجم فرهنگی

تهاجم فرهنگی از نظر مقام معظم رهبری در تاریخ 12/5/71 :

تهاجم فرهنگی مثل خود کار فرهنگی اقدام آرام و بی سر و صدایی است .

یکی از راههای تهاجم فرهنگی این بوده است که سعی کنند جوانهای مؤمن را

از پایبندیهای متعصبانه به ایمان که همان چیزهایی است که یک تمدّن را نگه

می دارد منصرف کنند ، همان کاری را که در اندلس در قرنهای گذشته کردند .

یعنی جوانها را در عالم به فساد و شهوترانی و می گساری و این چیزها

مشغول کردند ، این کار حالا هم دارد انجام می گیرد . . . صدای فرو ریختن

ایمان و اعتقاد ناشی از تهاجم پنهانی و زیر زیرکی دشمن - اگر شما ملّت و

عناصر فرهنگی بیدار  نباشید - خدای نخواسته آن وقتی در می آید که دیگر

قابل علاج نیست ، جوان جبهه رفته ی ما را اگر محاصره اش کردند ، اگر اوّل

یک ویدئو در اختیارش گذاشتند بعد او را به تماشای فیلمهای جنسی وقیح وادار

کردند ، شهوت او را تحریک کردند و بعد او را به چند مجلس کشاندند ، چه

خواهد شد ؟! وقتی تشکیلاتی وجود داشته باشد ، جوان را در اوج نیروی

جوانی فاسد می کنند و حالا دشمن دارد این کار را می کند .

تفاوتهای تبادل فرهنگی و تهاجم فرهنگی :

اساسا تبادل فرهنگی و تهاجم فرهنگی در دو جهت مخالف قرار دارند . تبادل

فرهنگی فرایندی متقابل و طبیعی است و با رضایت طرفین صورت می گیرد ؛

ولی تهاجم فرهنگی یک طرفه ، غیر داوطلبانه و سلطه گرانه است و اهداف

سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و حتّی نظامی سوگرایانه دارد . معرفی ،

انتقال و جایگزینی ارزشها در تهاجم فرهنگی طبیعتا تحمیلی است . در واقع در

تبادل فرهنگی هدف به روز کردن و کامل کردن فرهنگ ملّی است ولی در

تهاجم فرهنگی هدف ریشه کن کردن و از بین بردن فرهنگ ملّی است .

اهداف تهاجم فرهنگی : 

نظام سلطه اهداف متعددی را در تهاجم فرهنگی دنبال می کند که در اینجا به

مهمترین آنها اشاره می شود :

1- نفی و تخریب هویت ملّی و افتخار به کشور و هرگونه فرهنگ بومی .

2- ترویج افکار و اندیشه های غیر اسلامی و حتّی ضد اسلامی ، تبلیغ افکار

التقاطی ، تقدّس زدایی و توهین به مقدّسات ، سست نمودن پایه های اعتقادی

جوانان نسبت به برخی از اصول و آرمانها .

3- تطهیر غرب و غربگرایی و بی اعتبار نشان دادن علوم و معارف اسلامی به

بهانه ی عدم تطابق با دانشهای جدید بشری و فناوری نوین .

4- طرح جدایی دین از سیاست ، تبلیغ و ترویج آن در بین اقشار جامعه به ویژه

نسل جوان .

5- ایجاد شک و تردید نسبت به مبانی ارزشهای اسلامی و سست نمودن

هنجارهای اخلاقی .

6- فرقه گرایی و فرقه سازی در راستای منزوی کردن و به حاشیه راندن دین

مبین اسلام .

7- کمک به رشد روشنفکری وابسته و غربزده ، که با القای شبهات و      

دسیسه های شیطانی ، مردم را نسبت به میراث علمی و فرهنگی خویش و

ارزشهای اسلامی بی اعتنا و دلسرد می کنند . 

8- تجزیه ی فرهنگی از طریق تحریک نژادها و گروههای متفاوت اجتماعی ،

تحریک اقوام با گویش محلی ، تحریک اقلیتهای مذهبی و ... .

9- تحریف تاریخ و تغییر خط و زبان برای اینکه از ارتباط نسلها و انتقال ارزشها

جلوگیری کنند .

10- ترویج کالاهای تجملی و مصرفی و الگوهای تجملگرایی ؛ این الگوی

مصرف که مهمترین ویژگی آن وابستگی به کشورهای صنعتی است با رشد و

گسترش خود ابتدا الگوی تولید و توزیع و سپس کل اقتصاد و فرهنگ جامعه را

تحت الشعاع قرار می دهد ، به گونه ای که تداوم وضع موجود تقریبا بدون هیچ

گونه فشار و اجباری صورت می گیرد .

11- تجملگرایی ، رفاه طلبی و رفاه خواهی توسط برخی مسئولان و دوری از

ساده زیستی و زهد و در نتیجه ایجاد شکاف و فاصله بین دولت-ملّت .

12- حمله به روحانیت و رهبران انقلاب اسلامی ، با توجه به پیشینه ی مثبت

روحانیت متعهد در دفاع از مکتب اسلام و مذهب تشیع و تمامیت ارضی و

فرهنگی .

13- نفی و تخریب اعتماد به نفس ملّی .

14- تبلیغ ناتوانی ملّی و بزرگنمایی ضعفها و سیاه نمایی از وضعیت فعلی و

آینده .          

/ 0 نظر / 8 بازدید