انواع عینکهای سه بعدی و مورد استفاده ی هر یک

در ابتدا باید گفت که برای پخش یک فیلم سه بعدی به یک سالن با پروژکتور

مناسب و یک سرور که کپی دیجیتالی فیلم روی آن قرار می گیرد نیاز است .

انواع عینکها برای دیدن فیلمهای سه بعدی :

1- عینکهای Xpand که به آنها Active نیز می گویند چون دارای نوعی گیرنده ی

مادون قرمز در مرکز عینک و کریستال مایع و فیبر مدار چاپی (PCB) می باشند .

2- عینکهای Real D که به آنها Passif و دوباره قابل استفاده نیز می گویند چون

بعد از پایان فیلم تماشاگر می تواند آن را برای خود نگه دارد تا دوباره از آن

استفاده کند .

3- عینکهای Dolby 3D .

مورد استفاده ی هر یک از سه عینک :

1- در تکنیکی که از یک جعبه استفاده می شود که مادون قرمز را صادر و

آن روی تایم کد فیلم قرار می گیرد ، جعبه در نزدیکی پروژکتور قرار داده می

شود . با انعکاس اطلاعات را به عینک می دهد که چشم راست و یا چپ متناوباً

این اطلاعات بصری رادریافت کرده و احساس دیدن عمیق به وجود می آید .

ریتم این عمل 144 بار در ثانیه یا 144Hertz یعنی سرعت تجزیه و یا تشخیص

مغز می باشد . معمولاً برای اینکه تمام زوایا در بر گرفته شوند از دو      

صادرکننده ی مادون قرمز در سالن استفاده می شود . امّا استثنا هم وجود

دارد مثلاً در فستیوال کَن برای نمایش انیمیشن UP از 30 صادرکننده ی مادون

قرمز استفاده شده بود . برای دیدن فیلمهایی که با این تکنیک پخش می شوند

از عینک شماره ی یک استفاده می شود .

2- تکنولوژی Real D برعکس اوّلی بر اساس Filter خروجی پروژکتور است که

نور را پلاریزه می کند یعنی نور منعکس روی اکران یا پرده (که البته لازمه ی آن

اکران مخصوص می باشد) توسط عینک Filter شده و بسته به پلاریزاسیون

امکان دیدن فقط برای چشم چپ یا چشم راست وجود دارد .

3- عینکهای Dolby 3D بر روی طول موج رنگها عمل می کنند . یک چرخ دو رنگ

در مقابل پروژکتور قرار دارد که با مسدود کردن بعضی طول موجها تصاویر را

برای هر چشم ارسال می کند . سپس عینک Dolby 3D اطلاعات بصری دریافت

شده را از هم جدا کرده و تصاویری را که برای هر یک از چشمان می باشد را

به آن چشم نشان می دهد .

/ 0 نظر / 10 بازدید